lunes, 6 de octubre de 2008

historia e lenda do minotauro

Antes de se tornar rei, Minos pediu ao deus grego Poseidon un sinal, para asegurarlle que el, e non seu irmán, asumiría o trono. Poseidon concordou en enviar un touro branco coa condición de que Minos sacrificaría o touro de volta ao deus. De feito, un touro, de inconmensurábel beleza, saíu inexplicabelmente do mar. O rei Minos, despois de velo, achouno tan belo que, no canto del, sacrificou outro touro, esperando que Poseidon non o notase. Poseidon ficou bastante furioso cando se decatou do que fixera, entón el fixo con que a muller de Minos, Pasiphae, fose dominada por unha loucura en que ela se apaixonou polo touro. Pasiphae foi ata Daedalus en busca de asistencia, e inventou unha maneira de satisfacer as súas paixóns. El construíu unha vaca oca de madeira e encubriu Pesiphae coa pel de vaca para que o touro puidese montar nela. O resultado desa unión foi o Minotauro. Nalgunhas consideracións, o touro branco tornouse o Touro de Creta, capturado por Heracles nun dos seus traballos.

O Minotauro tiña o corpo dun home e a cabeza e a cauda dun touro. Era unha criatura salvaxe, e Minos, despois de recibir un consello do Oráculo de Delfos, mandoulle a Daedalus construír un labirinto xigante para conter o Minotauro. Este estaba localizado baixo o palacio de Minos en Cnossos.

Porén acorreu que Androceo, fillo de Minos, foi morto polos Atenienses, que envexaban as vitorias que el posuía no festival panatinaico. Para vingar a morte do seu fillo, Minos declarou guerra contra Atenas e venceu. El entón demandou que sete rapaces atenienses e sete damas atenienses fosen enviados a cada nove anos para seren devorados polo Minotauro. Cando o terceiro sacrificio veu, Teseo apuntouse voluntario par ir e matar o monstro. Ariadna, filla de Minos, apaixonouse por Teseo e o axudou entregándolle unha bola de liña de costurar para que el puidese escapar do labirinto. Teseo matou o Minotauro (cunha espada máxica que Ariadna lle dera) e liderou os outros atenienses para fóra do labirinto. (Plutarco, Teseo, 15—19; Diodo. Sic. i. I6, iv. 61; Apollodorus iii. 1,15).

Minos, irado por que Teseo conseguiu escapar, aprisionou Daedalus e o seu fillo Ícaro no labirinto. Eles conseguiron escapar construíndo azas para si mesmos, porén Ícaro morreu durante a fuga.

Algunhas veces o Minotauro represéntase como un touro con torso humano no canto da cabeza, como unha versión taurina do Centauro.

miércoles, 1 de octubre de 2008

ILLA DE SANTORINI

é unha illa volcánica localizada no Mar Exeo, perto de 200 km ao sueste da cidade de Atenas, Grecia nas coordenadas aproximadas de 36.40° N e 25.40° E. Para alén da illa principal, Santorini ten nas as súas proximidades diversos illotes, formando un grupo case circular de illas, vestixio da grande erupción que esnaquizou a illa. O grupo de illas é tamén coñecido por Thira or Thera (Θηρα). Santorini sitúase no extremo sur do grupo das Cíclades, tendo unha área total de aproximadamente 73 km². En 2001 tiña unha poboación de 13.600 habitantes. A illa debe o seu nome a Santa Irene, nome polo cal os venecianos a denominaban. Era anteriormente coñecida por Kallisti, Strongili ou Thera, nome que aínda hoxe ostenta en grego.

Santorini é o volcán máis activo do denominado Arco Exeo, estando constituído por unha gran caldeira submersa, rodeada polos restos dos seus flancos. A forma actual da illa débese en gran parte á erupción que aproximadamente 3.500 anos atrás destrozou o seu territorio. Aquela erupción, de enorme proporcións, criou a actual caldeira e produciu depósitos piroclásticos con algunhas centenas de metros de espesura que recubriron todo o que restou da illa e aínda atinxiron grandes áreas do Exeo e dos territorios veciños.

O impacto daquela erupción fíxose sentir en todo o mundo, mais con particular intensidade na bacía do Mediterráneo. A erupción parece estar ligada ao colapso da Civilización Minoica, na illa de Creta, sita só 70 km ao sur.

ARTHUR JOHN EVANS


Sir Arthur John Evans estudió en las universidades de Oxford y Gotinga y realizó varias excavaciones en Italia, Escandinavia y los Balcanes, antes de lanzarse a la búsqueda del palacio de Cnosos en Creta. Pretendía con ello descubrir la civilización anterior a la micénica, la de la leyenda del rey Minos. Entre los años 1900-1906 desenterró el llamado Palacio de Cnosos, que relacionó por su construcción laberíntica con el Palacio de Minos, por lo que dio a sus hallazgos la denominación genérica de civilización minoica. Reconstruyó las pinturas del palacio en un acto bastante polémico, pues las repintó con colores fuertes.

Además del palacio encontró ricos hallazgos, entre los que destacan 3.000 tablillas de arcilla con dos tipos de escrituras diferentes conocidas como lineal A y lineal B (la primera aún sin descifrar, la última un primitivo dialecto griego).

Fue nombrado Lord Minos of Creta, en 1911, por sus aportaciones a la arqueología.

Se dice que Sir Arthur John Evans murió de pena el 11 de julio de 1941, días después de que le llegase la falsa noticia de que Creta y el palacio en el que él tanto había trabajado habían sido bombardeados por los nazis. Si bien es cierto que Creta fue atacada, las ruinas del palacio de Cnosos quedaron intactas.

A comezos do século XX, o arqueólogo británico Arthur Evans chegou a Creta e comezou a excavar nun asentamento nun outeiro chamado knossos. Nel descobriu ruínas elavoradas que estimou que pertencían ao Imperio Minoico. Os minoicos posuían uns coñecementos de enxeñaría como non se volverían a ver en varios séculos. Evans desenterrou un magnífico trono de pedra que atopou no centro dun complexo palacial de 4000 anos de antigüidade. Este palacio tiña catro andares, máis de 1.300 cuartos e estaba conectado por miles de pasadizos. No resto da illa non existían grandes arquitecturas de nengún tipo e os edificios coñecidos eran de pallabarro e tiñan un máximo de catro pezas. Ademais, o sistema de condución da auga carretaba tanto auga quente como fría, a primeira procedente de fontes xeotérmicas, así como cloacas. Todo isto precedía a enxeñaría grega e romana en máis de 1.000 anos.

miércoles, 24 de septiembre de 2008

La civilizacion se localiza en la isla de greta.Su desarollo tuvo lugar

video

video dos minoicos

lunes, 22 de septiembre de 2008

atope

ooola que ai estou facendo este blog poque me mandou suso jajajaj estamos aqui eu e iago facendo tempo poq non sabemos q facer jijijijijij